Menu
W Powiecie EłckimW Powiecie GołdapskimW Powiecie OleckimJeziora w Krainie EGORzeki w Krainie EGO Flora i fauna Krainy EGOPtaki w Krainie EGOBocian białyRośliny i zwierzęta chronione w Krainie EGOPuszcza RominckaPuszcza BoreckaRezerwaty w Krainie EGOEkologia w turystyce„Zdrowa żywność” w Krainie EGO
Kalendarium wydarzeń
Ankieta
Multimedia
Ekologia w turystyce
Jak turyści mogą poprzez swoje zachowanie przyczynić się do ochrony środowiska?
Turystyka stanowi znaczącą część rynku światowego, a przemysł turystyczny zajmuje ważne miejsce w gospodarce większości krajów. Jako dziedzina działalności społecznej funkcjonuje w obszarze:
- organizacyjnym i dochodowym, tj. zabezpieczenie przejazdu, noclegu, wyżywienia, obsługa tzw. „atrakcji”;
- wychowawczym, w szczególności na wyjazdach grupowych uczy się dzieci i młodzież współżycia w grupie, poddaje się edukacji środowiskowej;
- poznawczym, tj. obcowania z naturą, poznawanie innych ludzi, kultury i obrzędów narodowych, itp.
Ekologia w turystyce
Z jednej strony turystyka jest dobrem dla każdego człowieka, ponieważ zapewnia mu wypoczynek i pozwala oderwać się od problemów dnia codziennego. Z drugiej zaś strony natężenie ruchu turystycznego niesie za sobą takie zagrożenia jak zmiany w środowisku nadmiernie eksploatowanym turystycznie czy zakłócenia równowagi w ekosystemach.
W 1972 roku podczas I konferencji ONZ „Człowiek i środowisko” w Sztokholmie zostało wprowadzone pojęcie rozwoju zrównoważonego, tj. ekorozwoju. Zostało ono doprecyzowane w 1975 roku. Społeczeństwo realizuje ideę ekorozwoju, gdy kształtuje właściwe proporcje między kapitałem ekonomicznym, ludzkim i przyrodniczym. Przejawia się to między innymi poprzez uznawanie nadrzędności wymogów ekologicznych, których nie należy zakłócać przez wzrost cywilizacji, rozwój kulturalny i gospodarczy, respektowanie oszczędnej produkcji i konsumpcji, wykorzystywanie odpadów i dbanie o przyszłościowe konsekwencje podejmowanych działań.
Dziś ludzkość przeżywa kryzys ekologiczny. Do niszczenia natury, na co uwagę zwrócił też w 2002 roku Jan Paweł II, w dużej mierze „przyczynia się barbarzyński model turystyki, obejmujący między innymi budowanie infrastruktury turystycznej bez planowania uwzględniającego jej wpływ na środowisko”.
Ekologia w turystyce
Ekoturystyka to ruch turystyczny, którego głównym celem jest połączenie doznań turystycznych z zachowaniem trwałego, zrównoważonego rozwoju zasobów i walorów turystycznych poprzez integrację działalności turystycznej z celami ochrony przyrody i życiem społeczno-gospodarczym, kształtowanie nowych postaw i zachowań turystów, organizatorów ruchu turystycznego. Ekoturystyka kładzie szczególny nacisk na:
- rozwijanie aktywności turystycznych związanych z bezpośrednim kontaktem turysty z przyrodą w obrębie niezdewastowanych obszarów, szczególnie przyrodniczych obszarów chronionych, co pozwala na poznawanie i podziwianie piękna krajobrazu naturalnego,
- dostosowanie wielkości ruchu turystycznego do chłonności turystycznej i preferowanie małej skali rozwoju w odniesieniu do grup uczestników ruchu, bazy i urządzeń turystycznych.
W zasadzie wszelkie formy ruchu turystycznego, rozwój infrastruktury turystycznej oraz turystyka masowa powodują zakłócenia w środowisku. Wobec tego działania na rzecz środowiska naturalnego stają się szansą na rozwój gospodarczy poprzez wytwarzanie i wdrażanie technologii ekologicznych.
Źle zorganizowana turystyka może mieć ujemny wpływ na lokalną kulturę. Intensywne zużycie zasobów naturalnych może szkodzić lokalnej społeczności, na przykład zbyt duże zużycie wody, energii i innych zasobów, które mogą wywoływać zanieczyszczenie, może mieć negatywny wpływ na zdrowie i jakość życia ludności.
Przemysł związany z turystyką i innymi usługami czasu wolnego jest jednym z głównych sektorów, który czeka na technologie ekologiczne. Coraz bardziej oczekują tego turyści i podróżni.
Ekologia w turystyce
Dlatego też warto zastanowić się, jakie działania proekologiczne znajdują się w zasięgu każdego turysty. Co możemy uczynić dla Przyrody, czerpiąc z niej różnorodność doznań, podczas tzw. „uprawiania turystyki”. Warto pamiętać, że większość z nas podczas wyjazdów turystycznych może:
1) maksymalnie wykorzystywać naturalne światło dzienne, oszczędzając energię elektryczną;
2) używać nietoksycznych, ulegających biodegradacji detergentów, które nie zagrażają lokalnej faunie i florze;
3) myć owoce i warzywa w naczyniach, a nie pod bieżącą wodą;
4) zmniejszyć ilość używanych opakowań, towarów kupowanych w sklepach i na targowiskach lokalnych;
5) nie wyrzucać pochopnie przedmiotów, których normalne funkcjonowanie może być przywrócone niewielkim kosztem;
6) ograniczyć stosowanie opakowań jednorazowych;
7) używać naczyń ceramicznych, zamiast jednorazowych;
8) kupować produkty lepszej jakości i trwalsze;
9) kupować zdrową żywność, w miarę możliwości wyprodukowaną w oparciu o zasady rolnictwa ekologicznego przez lokalnych rolników, hodowców, ogrodników;
10) ograniczać zbędny hałas, który wpływa na ogólne wrażenie innych osób i może powstrzymać ich przed powrotem w dane miejsce w przyszłości;
11) kupować produkty i materiały, które są ekologiczne i społecznie przyjazne;
12) kupować produkty i usługi wytwarzane przez lokalnych rzemieślników, rolników, sprzedawców;
13) kupować produkty papierowe z przetworzonych włókien, które nie były barwione chlorem;
14) kupować produkty wytwarzane z odzysku;??
15) kupować produkty, które można przerabiać na produkty wtórne albo kompostować;
16) chodzić w miarę możliwości pieszo, poruszać się na rowerze, względnie używać środków transportu publicznego w ramach ograniczenia zanieczyszczenia;
17) unikać kupowania produktów wytworzonych z zagrożonych gatunków roślin i zwierząt;
18) w miejscach noclegowych używać wielokrotnie ręczników i pościeli;
19) szanować lokalną przyrodę i kulturę, uczyć tego swoje dzieci;
20) poznawać lokalne zwyczaje i w miarę możliwości nie działać przeciwko nim;
21) poznawać lokalne inicjatywy ekologiczne i starać się w nich uczestniczyć;
22) dzielić się z innymi wiedzą i pomysłami w zakresie działań proekologicznych;
23) segregować śmieci i oszczędnie zużywać wodę;
24) wybierać obiekty turystyczne oznaczone godłem „Zielony Klucz” (Green Key – certyfikat ekologiczny przyznawany hotelom, pensjonatom, schroniskom młodzieżowym, ośrodkom konferencyjnym, restauracjom, polom kempingowym i centrom wakacyjnym po spełnieniu odpowiednich kryteriów proekologicznych) lub innym o podobnym charakterze;
25) wybierać obiekty prowadzące edukacyjne działania proekologiczne, szczególnie nakierowane na rodziny z dziećmi;
26) korzystać z obiektów i usług podlegających certyfikacji ISO z grupy 14000 (system ekozarządzania i audytu) oraz 22000 (stosowanie norm dotyczących zapewnienia bezpiecznej żywności);
27) kształtować w sobie i przestrzegać zasad etyki turysty, wdrażać „Światowy Kodeks Etyki w Turystyce”;
28) korzystać z dostępnych szlaków, ścieżek i dróg, nie wydeptywać „swoich”.

Opracował: Ryszard F. Dutkiewicz

POWRÓT  Drukuj   Generuj PDF
Decyzja użytkownika w zakresie plików Cookie na niniejszej stronie

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookie i podobnych technologii m.in. w celach statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. W programie służącym do obsługi Internetu można zmienić ustawienia dotyczące plików cookie.Korzystanie z tego serwisu bez zmiany ustawień dotyczących plików cookie oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia.